De Cul ligt alweer een week in de schappen! Pak hem mee als je hem nog niet hebt en lees over Egyptische schaakspellen, in de politiek maar vooral ook op straat.

Helaas is er naast een slot ook een gedeelte van een openingsstuk op magische wijze van de bladzijden verdwenen. Het gaat over Cairo, 4 november 2010 van Hannah Mathkor. Gelukkig is er altijd nog het internet en daarom staat de foutloze versie van de Cul gewoon online, in het Archief!

Eerst een toevoeging bij het artikel Leiders in een leiderloze revolutie, van Soufyan el Hammouti: een stukje van de toespraak die de man op de achtergrond de nieuwe grap van de Egyptische bevolking maakte.

http://www.youtube.com/watch?v=M2YivCFwmQc

Eens raken de pagina's op en dan moet je toevlucht nemen tot de baken die het internet heet. Onder het kopje Foto's in het menu vindt u het vervolg op de fotoreportage van de Egypte-Cul; klik en vind een mooie verzameling foto's van revolutionaire straatkunst!

Vanachter een gordijn van naar vruchtentabak ruikend rook komt hij dan eindelijk tevoorschijn... de Egypte-Cul! Twee intensieve en verbazende weken verbleef de redactie in Egypte, in Caïro, vaak dagelijks terugkerend naar het Tahrirplein. Hieruit is een tijdschrift voortgekomen dat voor zover wij weten de enige geschreven en gepubliceerde antropologische blik is op dit deel van de Arabische Lente. En niet te vergeten: een grijpende korte documentaire over de kunst die de muren en gebouwen van de revolutie tekent. In de Cul vindt u hier ook een prachtige fotoreportage van, naast een legio aan artikelen over de Egyptische stand van zaken, van symboliek tot politiek tot christendom.

Dus, als er iets is dat u niet wilt missen en dat u zeker wilt lezen is het reportage-Cul van deze zomer! Pak hem mee en duik in onze Egyptische avonturen!

PS Bij het een-na-laatste artikel, Religieuze verdraagzaamheid en christelijk afval, is het einde weggevallen. Het eigenlijke einde luidt zo:

"[...] Na indrukwekkend gezang en gebed naar het oosten (waarvandaan Jezus zou wederkeren) reden we naar huis. Waren we veel wijzer geworden over de verhoudingen tussen moslims en christenen en de invloed van de revolutie hierop? Een beetje. Onze begeleider beweerde dat de tegenstelling wel meeviel, maar dat was ook voor de revolutie al zo. In Koptisch Caïro loopt in ieder geval één minder positief ingestelde geest rond. En het grotere geheel, wie zal het zeggen, onderliggende spanningen komen vaak vanuit vele en vooral onverwachtse hoeken. Ik kan alleen hopen dat de ontladingen de ziel uit de haat hebben getrokken en dat de kruismaan later de boeken ingaat, niet als een teken van een vergane periode, maar een teken van de realiteit."

De Cul-redactie maakt elk jaar een (verre) reis om antropologisch verslag te doen van fenomenen, gebeurtenissen en problemen, vorig jaar naar Malta, dit jaar naar Egypte! Met de revolutie net achter de rug moet hij eigenlijk nog beginnen: de ex-president zit vast maar wordt niet berecht, de ministers blijven buiten schot tot de aankomende verkiezingen, het bos aan nieuwe partijen heeft zich nog lang niet goed georganiseerd en krijgt daar waarschijnlijk ook de kans niet voor: de verkiezingen vallen vlak na de ramadan. Het is te begrijpen dat niet iedereen tevreden is en daarom kent het Tahrirplein nog steeds een grote schare volgers.

In de twee weken dat we hier, in Caïro zijn, doen we verslag van en onderzoek naar de gedachten en gebeurtenissen ter plekke in de goede hoop een prachtige Cul te kunnen vullen. Geïnteresseerd in onze avonturen? Vanaf vandaag houden we een blog bij over de ins en outs van de reis, hier te vinden, 'Egypte' in het menu. En volg ons ook op Facebook en Twitter!

Ma'a salama!